تبليغاتX
یادداشت های نقاش خیابان چهل و هشتم - مرد دو هزار چهره
یادداشت های سیمور گلس، نقاش خیابان چهل و هشتم، رفیق شفیق هولدن کالفیلد!

   مرد دو هزار چهره دارد خیلی معرکه می شود. مخصوصا این قسمت هایی که مربوط به فوتبال است و حسابی دمار از فوتبال مان در آورده. آخ که چقدر کیف کردم وقتی نیکبخت را مسخره کردند. با آن بازیگری که برایش انتخاب شده و چهره ی زشتی که دارد حسابی دل مان را خنک کرد. آن جایی که مسعود شصت چی که مثلا مربی شده دست روی پهلوی یوسف صیادی ( همان بازیگری که کاراکترش قرار است نیکبخت را مسخره کند ) گذاشت و گفت: کبدت دارد از کار می افتد! یا آن قسمتی که مهران مدیری پشت میکروفون کنفرانس خبری نشسته و وقتی کسی حرفی می زند که او خوشش نمی آید کسی به نام جمشید را صدا می زند! حسابی دلم خنک شد از اینکه بالاخره یکی آمد و آبروی تمام فوتبال مان را برد. مخصوصا بعد از بازی شاهکارمان با عربستان.

    به نظرم مرد دو هزار چهره یک مقدار خیلی زیادی از سر مردم ما زیاد است. مردمی که همین الان صف بسته اند در سینماهای نمایش دهنده اخراجی ها ۲ و فکر می کنند لابد سینمای کمدی یعنی همان! جالب اینجاست که همین مردم وقتی به خانه بر می گردند جلوی تلویزیون می نشینند و مرد دو هزار چهره را هم تماشا می کنند! جالب تر اینکه سریال مزخرف کره ای جومونگ را هم با اشتیاق تماشا می کنند و همین طور یوسف پیامبر را! ما که نفهمیدیم چی مان به چی رفته!

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوازدهم فروردین 1388ساعت 2:21  توسط سیمور گلس  |