امروز یکی از کسانی که خیلی ازش بدم می آمد جلوی چشمانم خرد خرد شد! امروز علی دایی در برنامه ی نود کاملا از بین رفت تا یادم باشد که همین طوری الکی الکی اسطوره درست نمی شود و کسی مثل علی دایی حتی شخصیت محبوب شدن را هم ندارد، به کار بردن کلمه اسطوره برایش بیشتر مثل شوخی می ماند. نمی توانم بگویم از باخت تیم ملی خوشحال شدم تا علی دایی اینطور آبرویش ریخته شود. اما می توانم بگویم حالا که تیم ملی باخته و حالا که همه چیز خراب شده، لااقل از این خوشحالم که آدمی مثل علی دایی اینطور جلوی چشم همه از بین برود و خرد بشود. الان خوشحالم که کسیکه هنوز فرهنگ و شعور حرف زدن با مردم، با رسانه ها و با خیلی های دیگر را ندارد باید یک روز اینطور خرد شدن غرورش را می دید. کاش می شد روزی خرد شدن بقیه کسانی که ازشان متنفرم، من جمله رییس جمهور کشورم (!) را هم ببینم! خرد شدن این آدم ها به پیشرفت کشور بیشتر کمک می کند.